W dyskusji często odwoływano się do aktualnych podziałów politycznych i tego, jaki mają wpływ na zaangażowanie społeczne i polityczne młodych. Bartosz Rutkowski z perspektywy byłego asystenta posła do Parlamentu Europejskiego Bogdana Zdrojewskiego często zauważał, że partie polityczne nie dostrzegają potencjału, jaki drzemie w Misja Europejskiego Korpusu Solidarności. Europejski Korpus Solidarności skupia młodych ludzi w celu stworzenia bardziej integracyjnego społeczeństwa, wspierania osób słabszych i reagowania na wyzwania społeczne. Młodzi ludzie, którzy chcą pomagać innym, uczyć się i rozwijać, mogą zdobyć w nim inspirujące i rozwijające Deklaracje dotyczące preferowanych zasad, jakimi powinno rządzić się życie społeczne, w ciągu ostatnich dwunastu lat zmieniały się w niewielkim zakresie. Warto jednak zauważyć, iż obecne wyniki wskazują na najbardziej prospołeczne nastawienie Polaków od 2002 roku – można je porównać jedynie z uzyskanymi w latach 2008 i 2010. Tak rozumiane zaangażowanie obywatelskie według Levine’a (2011) obejmuje działania, które wyrażają emocjonalny związek z ideałami i instytucjami życia publicznego. Zdaniem Schulza (2016) ten związek emocjonalny rozgrywa się w obszarze obywatelstwa: jednostka staje się obywatelem wtedy, gdy pozostaje poinformowana i zainteresowana Zaufanie społeczne a zaangażowanie obywatelskie w postprzemysłowych miastach Europy Środkowo-Wschodniej Studenci kierunków społecznych i humanistycznych Uniwersytetu Śląskiego wobec Studenci kierunków społecznych i humanistycznych Uniwersytetu Śląskiego wobec spraw publicznych. • Społeczne zaangażowanie ma coraz większe znaczenie dla coraz większej liczby firm. • Przedstawiciele firm podkreślają, że społeczne zaangażowanie, m.in. w działania na rzecz środowiska, społeczności lokalnej czy dzieci, to obowiązek biznesu. • Obowiązek, który może być korzystny dla wszystkich zainteresowanych stron. aktywne zaangażowanie młodzieży w życie społeczne (m.in. w pracę z młodzieżą, wolontariat i działalność organizacji obywatelskich) może pomóc jej spożytkować kreatywność i innowacyjność, a tym samym aktywność obywatelską, oraz poszerzyć perspektywy na rynku pracy i szanse na własną działalność gospodarczą, – Drzwi otwarte dla młodzieży z Ukrainy, spotkania z przedstawicielami biznesu, stworzenie przestrzeni dla autorskiego podcastu. 25 listopada rusza flagowy projekt CSR w EY GDS - czwarta edycja Zaangażowanie WAGO na rzecz społecznie odpowiedzialnego biznesu wynika z naszych kluczowych wartości i znajduje odzwierciedlenie zarówno w działaniach strategicznych firmy, jak i pojedynczych inicjatywach z udziałem pracowników. Kierując się zasadami zrównoważonego rozwoju, codziennie podejmujemy wysiłki mające na celu poprawę Pamiętajmy o priorytetach. W podobny sposób wygląda proces przygotowania się do wnioskowania w Akcji 2 sektora Edukacja szkolna (Partnerstwa na małą skalę). Tu także pracę nad wnioskiem należy rozpocząć od zdefiniowania celów projektu, które wynikają z potrzeb i problemów występujących w danej organizacji. cwH3kfR. Rada Ministrów przyjęła uchwałę w sprawie przyjęcia programu wspierania rozwoju społeczeństwa obywatelskiego pod nazwą „Rządowy Program Fundusz Młodzieżowy na lata 2022–2033”, przedłożoną przez Przewodniczącego Komitetu do spraw Pożytku Publicznego. Rządowy Program Fundusz Młodzieżowy jest nową ofertą mającą na celu wsparcie działań służących aktywizacji społecznej młodzieży. Chodzi o zwiększenie zaangażowania młodych ludzi i młodzieżowych organizacji pozarządowych w życiu publicznym. Na realizację programu rząd przeznaczy w 2022 r. 10 mln zł, a w kolejnych latach 20 mln zł rocznie. Zaangażowanie młodzieży w życie publiczne, mimo rozwoju organizacji młodzieżowych i nowych form aktywności, takich jak wolontariat – pozostaje niezmiennie na niższym poziomie, niż ma to miejsce w przypadku „starszych” grup wiekowych. Ostatnie lata przyniosły zmianę polegającą na zwiększonym udziale ludzi młodych w wyborach parlamentarnych w 2019 r., a następnie wyborach prezydenckich w 2020 r. Jednocześnie wyniki badań wskazują na rosnący potencjał zaangażowania społecznego młodzieży. Do wykorzystania całego potencjału organizacji i inicjatyw młodzieżowych potrzebne jest ich wsparcie instytucjonalne, tak by mogły one efektywnie wypełniać swoją rolę. Dlatego rząd zdecydował o uruchomieniu programu adresowanego bezpośrednio do organizacji młodzieżowych, który będzie wspierał inicjatywy podejmowane przez młodych ludzi. Najważniejsze rozwiązania Powstanie Program Fundusz Młodzieżowy, który będzie wspierał działania służące aktywizacji społecznej młodzieży. Program będzie pomagał w działaniach i rozwoju młodzieżowych organizacji pozarządowych oraz ciał konsultacyjnych, a także rad młodzieżowych oraz samorządów uczniowskich i studenckich, które nie mają możliwości lub doświadczenia w ubieganiu się o środki publiczne. Fundusz będzie kolejnym rozszerzeniem oferty programowej skierowanej do sektora organizacji pozarządowych. Formuła programu czerpie z doświadczeń programów wsparcia rozwoju społeczeństwa obywatelskiego, takich jak Program Fundusz Inicjatyw Obywatelskich na lata 2014-2020, Rządowy Program Rozwoju Organizacji Obywatelskich na lata 2018–2030 czy Rządowy Program Wsparcia Rozwoju Organizacji Harcerskich i Skautowych na lata 2018-2030. Funduszem zarządzał będzie Narodowy Instytut Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego. Program będzie działał w latach 2022-2033. Na jego realizację rząd przeznaczy w 2022 r. 10 mln zł, a w kolejnych latach 20 mln zł rocznie. Fundusz uzupełni dotychczasowe działania rządu dotyczące wspierania aktywizacji społecznej młodzieży, takie jak utworzenie Rady Dialogu z Młodym Pokoleniem, powołanie Pełnomocnika Rządu do spraw Polityki Młodzieżowej czy zainicjowanie prac nad Strategią RP na Rzecz Młodego Pokolenia. W Polsce obserwowany jest problem niskiego kapitału społecznego, rozumianego jako zaangażowanie ludzi w sprawy publiczne. Przejawem tego są niskie wskaźniki zaufania międzyludzkiego, nieduży odsetek osób działających w oddolnych inicjatywach, wreszcie niska frekwencja wyborcza. Polacy wciąż nie odnajdują się w roli obywateli – osób współdecydujących o sprawach publicznych. Właśnie szkoła może znacząco wpływać na zwiększenie kapitału społecznego poprzez promowanie zaangażowania obywatelskiego, gdyż jest ważną przestrzenią dla dzieci i młodzież, której spędzają wiele czasu i w której odbywa się ważny proces wychowawczy. By tak się jednak stało proces wychowawczy musi uwzględniać programy edukacyjne rozwijające kompetencje obywatelskie i społeczne. W praktyce szkoła może wychowywać do aktywności obywatelskiej na dwóch poziomach. Jeden stanowi przekaz teoretyczny podczas lekcji. W tej dziedzinie polscy uczniowie wypadają dobrze – posiadają wiedzę z zakresu pojęć i procesów demokratycznych. Drugi poziom to sposób funkcjonowania szkoły. Jak stwierdza badacz edukacji obywatelskiej David Mathews „w szkołach konieczne jest stworzenie autentycznych i systematycznych okazji do uczestniczenia uczniów w procesie zarządzania szkołą i społecznością by przekonać ich, że partycypacja może prowadzić do ważnych efektów. Mówić o tym nie wystarczy. Młodzi ludzie muszą doświadczyć tego, by uwierzyć”. Właśnie odpowiednie działanie samorządu uczniowskiego może w znaczący sposób przyczynić się do tego, że czas bycia w szkole, będzie dla uczniów doświadczeniem aktywności obywatelskiej i społecznej. Działalność samorządu uczniowskiego na terenie szkoły przyczynia się bowiem do rozwijania wśród młodzieży umiejętności społeczno obywatelskich, pozwalających na aktywne uczestnictwo w życiu publicznym takich jak: przedsiębiorczość i inicjatywność, które „oznaczają zdolność osoby do wcielania pomysłów w czyn. Obejmują one kreatywność, innowacyjność i podejmowanie ryzyka, a także zdolność do planowania przedsięwzięć i prowadzenia ich dla osiągnięcia zamierzonych celów”. Kompetencje społeczne i obywatelskie, które „obejmują zdolność do efektywnego zaangażowania, wraz z innymi ludźmi, w działania publiczne, wykazywania solidarności i zainteresowania rozwiązywaniem problemów stojących przed lokalnymi i szerszymi społecznościami”. (Zalecenie Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2006 r. w sprawie kompetencji kluczowych w procesie uczenia się przez całe życie). O tym, że skutecznie działający samorząd uczniowski (SU) jest narzędziem rozwijania postaw obywatelskich świadczą wyniki badań 14 i 17-latków, wśród których można zauważyć, że „uczniowie, którzy są przekonani, iż mogą wspólnie z kolegami kształtować rzeczywistość szkolną, często dyskutują na tematy polityczne, należą do różnych organizacji, klubów są bardziej skłonni aprobować różne formy zaangażowania obywatelskiego. (Civic Education Study, prowadzone przez Międzynarodowe Towarzystwo Badania Osiągnięć Szkolnych (IEA) oraz Uniwersytet Warszawski). Tymczasem obecnie w polskich szkołach uczniowie rzadko mają okazję doświadczać aktywności obywatelskiej, czego przyczyną jest ograniczona działalność samorządu uczniowskiego – kompetencje społeczne i obywatelskie nie są w szkole w wystarczającym stopniu rozwijane, a młodzież nie zdobywa doświadczenia aktywności obywatelskiej i społecznej. Jak wynika z badań prof. Marty Zahorskiej „samorządy uczniowskie działały, jednak nigdzie, nawet w szkołach, gdzie były one najbardziej aktywne nie pełniły funkcji reprezentacji interesów uczniowskich, nie występowały też jako strona w sporach z nauczycielami. (.) nazwa samorząd w żadnym z wypadków nie odpowiadała rzeczywistości. W szkołach bardziej „nowoczesnych” uczniowie przynajmniej uczyli się samodzielnego organizowania imprez, w bardziej tradycyjnych służyli przede wszystkim jako pomoc nauczycieli w utrzymaniu dyscypliny”. Według badań CBOS, ponad 45 proc. uczniów uważa, że ich samorząd ma w szkole niewiele do powiedzenia. Duża część młodzieży słabo orientuje się w działalności swojego przedstawicielstwa, a inni funkcjonowaniem samorządu czują się nieusatysfakcjonowani. Ten brak satysfakcji wynika z faktu, że choć organ ten powołany do rzecznictwa interesów uczniowskiej zbiorowości, częściej skupia się na sferze rozrywkowej. Zdecydowanie rzadziej reprezentanci uczniów korzystają z przypisanych samorządowi uprawnień: opiniowania obowiązujących w placówce programów nauczania, występowania w sprawie motywowania przez nauczycieli wystawianych ocen, dbania o właściwą proporcję między wysiłkiem umysłowym a możliwością zaspokajania indywidualnych zainteresowań czy wyrażania opinii ogółu uczniów. Jednocześnie młodzi ludzie oczekują większej otwartości nauczycieli i ich gotowości do podjęcia dialogu. Liczą też, że ich przedstawiciele, w większym niż dotychczas stopniu, skoncentrują się na reprezentowaniu autentycznych interesów ogółu i rozwiązywaniu istotnych problemów. Już 23 proc. uczniów chce, aby samorząd uczniowski zajmował się mediacją z gronem pedagogicznym, 16 proc. aby poruszał bieżące sprawy szkoły, 10 proc. aby dopilnował przestrzegania praw ucznia. Wysuwane są również postulaty, aby uczniowie mieli wpływ na organizację zajęć pozalekcyjnych, zapewnianie bezpieczeństwa i wywieranie wpływu na sposób oceniania. W efekcie niewypełniania swojej ustawowej roli samorząd uczniowski postrzegany jest jako instytucja fasadowa, której uczniowie nie chcą legitymizować – Już teraz z udziału w wyborach swoich przedstawicieli do samorządu uczniowskiego rezygnuje 63 proc. uczniów, a stałe w nich uczestnictwo deklaruje zaledwie 14 proc. (CBOS, Młodzież 2008, styczeń 2009). Dzieje się tak zapewne dlatego, że wybory reprezentacji samorządu uczniowskiego odbywają się często niezgodnie z regułami zapisanymi bądź w statucie szkoły bądź w regulaminie działania SU. Wynika to z małej istotności tego ciała przypisywanej jej przez nauczycieli. Ingerują oni bardzo często w to kto zostaje kandydatem do reprezentacji. Często jest mało czasu a przeprowadzenie porządnej kampanii wyborczej, w czasie której dyskutuje się o problemach szkoły, jej przyszłości. Długofalowym skutkiem fasadowego działania samorządu uczniowskiego może być ośmieszenie samej idei samorządności oraz aktywności społecznej. Jest to tym bardziej niebezpieczne, że już dziś widać, zagrożenie niskiej aktywności społecznej obcej młodzieży w przyszłości jak wynika bowiem z badań „najmniejsze zasoby kapitału stowarzyszeniowo-obywatelskiego ma młodzież, największe – osoby czterdziesto- i pięćdziesięcioletnie: doświadczone życiowo i wciąż aktywne (także w pracy).” (Stowarzyszeniowo – obywatelski kapitał społeczny. Komunikat z badań. Wrzesień 2008). Niska jakość działania wielu samorządów uczniowskich wynika z niewystarczającej inspiracji, wiedzy opiekunów samorządu uczniów na temat tego, w jaki sposób w swojej codziennej pracy umożliwić uczniom „samorządową” aktywność, która będzie opierała się na reprezentacji interesów uczniów, konsultowaniu decyzji dyrekcji dotyczących uczniów, włączeniu uczniów do namysłu na temat problemów, ważnych kwestii dotyczących życia społeczności szkolnej. Stworzenie adekwatnej przestrzeni, w której młodsi ludzie będą rozwijać swoje umiejętności obywatelskie jest niewątpliwe zadaniem dorosłych – nie można liczyć na to, że dzieci i młodzież same naucza się bez odpowiedniego wsparcia podejmować działania publiczne. Zmiana działania samorządu uczniowskiego w szkole wiąże się niewątpliwie z koniecznością dalszej przemiany autorytarnego stylu zarządzania szkołą charakterystycznego dla PRL na bardziej partycypacyjny, włączający, który jest adekwatny dla demokracji partycypacyjnej, ale wciąż nieobecny w wielu placówkach. 1. Kowalski M., Jasiński M. (2006) „Prawa ucznia w szkole” Warszawa: MEN, CODN 2. OPINIE POLAKÓW O WYCHOWANIU I ROLI SZKÓŁ W PROCESIE WYCHOWAWCZYM (2009), Raport CBOS BS/121/2009 3. Zahorska Marta (2009), „Szkolna wieża Babel”, w: Zahorska M., Nasalska E. Wartości, polityka, społeczeństwo, Warszawa, Scholar 4. Zahorska M. (2008), „Dylematy szkolnej demokracji”, w: Wychowanie. Pojęcia, procesy, konteksty red. Dudzikowa M , Czerpaniak – Walczak M., (2008), Gdańsk: GWP 5. Zahorska M. (2002) Szkoła. Między państwem, społeczeństwem a rynkiem, Warszawa 6. Mathews D, Teaching Politics as Public Work. An Alternative Theory of Civic Education, w: Callahan Banaszak (red), 1990, Citizenship for the 21st Century, Foundation for Teaching Economics, Constitutional Rights Foundation 7. Dolata R., Koseła K., Wiłkomirska A., Zielińska A. (2004) Młodzi obywatele. Wyniki międzynarodowych badań młodzieży, Warszawa Co to jest zobowiązanie społeczne? Wideo: Wykład XV 1/2020 Ogólna teoria zobowiązań: pojęcie-skarga-źródła-świadczenie Zawartość: Zaangażowanie społeczne w historięStarożytna GrecjaŚredniowieczeNowoczesnośćWspółczesnośćKto decyduje o zaangażowaniu społecznym?Aktualne zaangażowanie społeczneObszary, w których stosuje się zaangażowanie społeczneBibliografia Plik zaangażowanie społeczne lub odpowiedzialność społeczna to pojęcie odnoszące się do obowiązku, który spoczywa na grupie osób tworzących społeczeństwo, indywidualnie lub w grupie. Obowiązek ten może dotyczyć ich samych i / lub reszty ten służy ocenie skutków decyzji podjętych przez grupę. Ocena ta może być negatywna lub pozytywna i mieści się w ramach etyki, prawa lub innych lub zaangażowanie społeczne oznacza, że ​​każda jednostka ma obowiązek wobec reszty społeczeństwa, ponieważ należy do niego. Społeczeństwo składa się z każdej osoby, która w nim uczestniczy, a to, co robi lub czego nie robi, nawet jeśli jest to działanie minimalne, ma wpływ na życie lub obowiązek każdej istoty ludzkiej spoczywa na reszcie społeczeństwa, aby uzyskać zbiorowy dobrobyt i przyczynić się do równowagi tego terminu i to, co on reprezentuje, pochodzi od stworzenia terminu „materializm historyczny”, w którym człowiek odgrywa fundamentalną rolę w rozwoju społeczeństwa, w którym jest odpowiedzialny za kształcenie się, aby nauczyć się rozwiązywać problemy, które go otaczają. .Zaangażowanie społeczne w historięOdkąd człowiek rozpoczął swoje życie we wspólnocie i powstało społeczeństwo, został zmuszony do przestrzegania pewnych zasad dla lepszego współistnienia. Zasady te są dostosowywane do miejsca i czasu, dlatego stale GrecjaW starożytnej Grecji było obecne poczucie zaangażowania społecznego. Obywatele prowadzili życie publiczne, w którym musieli prowadzić debaty, uczestniczyć i wyrażać swoje opinie w dialogach prowadzonych na Rynku Głównym lub na agorze. Dlatego udział każdego z nich był wkładem w całą w średniowieczu wszyscy kierowali się regułami, zgodnie z wierzeniami religijnymi. Każda czynność miała na celu uzyskanie zbawienia. Jeśli ktoś wystąpił przeciwko religii, był karany. Odpowiedzialność polegała na żądaniu szacunku dla religii, aby przestrzegano jej nadejdzie ruch intelektualny, który charakteryzował współczesność. Na tym etapie głównym przewodnikiem był powód. Prawa człowieka zostały rozwinięte, a niewolnictwo zaczęło czy zaangażowanie społeczne opierała się na obronie wolności i praw człowieka w społeczeństwie. Państwo przyjęło także odpowiedzialność za obronę jednostek oraz żądanie szacunku i przestrzegania ówczesnych reguł dobie współczesnej boom naukowy i technologiczny obejmuje wszystkie obszary społeczeństwa. Edukacja, skuteczność, wydajność i umiejętności komunikacyjne były jednymi z warunków bycia częścią funkcjonalnego zachowania stają się odpowiedzialnością dla społeczeństwa. Firmy są tymi, które mają władzę, ponieważ rynek ma znaczącą pozycję, ponieważ przenosi pieniądze, które są podstawą decyduje o zaangażowaniu społecznym?Zaangażowanie społeczne jest bytem historycznym, co oznacza, że ​​zmienia się i dostosowuje do czasu, miejsca i mentalności ludzi zamieszkujących w określonym każdej epoce poczucie dobra i zła zmienia się w zależności od historycznego i kulturowego rozwoju społeczności. Odpowiedzialność ludzi spoczywa na społeczeństwie moralnym. Oprócz tego reguły koegzystencji dyktowane są przez podmiot posiadający wówczas największą władzę, stąd można wymienić kościół, państwo czy zaangażowanie społeczneOdpowiedzialność lub zaangażowanie społeczne jest uważane za nieobowiązkową regulację lub nazywane również miękkim prawem. Znalazło to odzwierciedlenie w różnych umowach międzynarodowych. Wśród nich godna uwagi jest „Powszechna Deklaracja w sprawie bioetyki i praw człowieka” przyjęta przez to zostało rozszerzone na instytucje lub sektory, w których powstają propozycje uświadamiania sobie społecznego zobowiązania, które muszą wypełnić. W ten sposób większość firm i instytucji jest odpowiedzialna za pokazywanie swojego obowiązku wobec społeczeństwa, swoje zaangażowanie poprzez działania, które przyczyniają się do dobrobytu firm stawia sobie za priorytet w ramach swoich celów, aby funkcjonować jako pożyteczny podmiot dla społeczeństwa, między innymi poprzez tworzenie i szkolenie talentów ludzkich, współdziałanie w rozwoju technologicznym kraju i promowanie jego w których stosuje się zaangażowanie społeczneŻycie w społeczeństwie obejmuje wszystkie obszary, rozumiemy między innymi zdrowie, gospodarkę, środowisko, żywność, edukację. Wszyscy razem pomagają kształtować życie w społeczeństwie, więc zaangażowanie społeczne obejmuje wszystkie te jest delikatną kwestią i ma ogromne znaczenie dla jednostek. Dlatego w większości przedsiębiorstwa, państwo i instytucje zawsze podejmują decyzje dotyczące tej kwestii, aby chronić zdrowie zaangażowanych dotyczące zdrowia są powiązane ze środowiskiem. Im bardziej ekologiczne są działania prowadzone przez jakąkolwiek instytucję lub firmę, tym lepiej chronione będzie zdrowie jeśli istnieje kontrola zdrowia i odpowiednie środowisko, można zapewnić żywność. Państwo jest odpowiedzialne za promowanie i egzekwowanie pewnych standardów w celu zagwarantowania bezpieczeństwa w tych jest również najważniejsza. Państwo, czyli najpotężniejsza postać w tym środowisku, ma za zadanie promować wysokiej jakości edukację, która dociera do wszystkich jednostek, w celu lepszego rozwoju życia obywatelskiego i społeczeństwa w ogóle. Aby uzyskać dobre wyniki w sektorze edukacji, należy uwzględnić pozostałe I. (2004). Przywództwo i zaangażowanie społeczne. Meksyk: W. (2006). Korporacja, bądź dobry!: Historia społecznej odpowiedzialności biznesu. USA: Wydawnictwo Dog J i Mondaza, G. (2002). Młodzi ludzie, uniwersytet i zaangażowanie społeczne: doświadczenie włączenia się w społeczność. Hiszpania: Narcea M. (2012). Społeczna odpowiedzialność biznesu i rozwój międzynarodowy: czy biznes jest rozwiązaniem? Wielka Brytania: EarthscanMulgan, G. (2006). Manifest na rzecz innowacji społecznych: co to jest, dlaczego ma znaczenie i jak można je przyspieszyć. Wielka Brytania: The Young D (1994). Etyka zawodowa i odpowiedzialność społeczna. Anglia: Rowman & J i Yates, M. (1997). Służba społeczna i odpowiedzialność społeczna młodzieży. USA: University of Chicago Press. Młodzi potrzebują przestrzeni, w której będą mogli podejmować inicjatywy, działać. Dobrą praktyką organizacji pozarządowych jest zapraszanie ich do współtworzenia projektów, lub wręcz współplanowania ich, jeśli jest skierowany do tej grupy. Kierując się do nich o pomoc, można ją uzyskać. Przy partnerskich relacjach można wiele osiągnąć. Przeszkodą może jednak okazywać się sposób komunikacji. Budowanie dystansu w rozmowach nie sprzyja obopólnemu zaangażowaniu. Młode osoby należy traktować jak każde inne, to ułatwia współpracę. Równie cenne są działania tworzone i realizowane przez same młode osoby. Nie brakuje im pomysłów i chęci. Więcej o społeczeństwie obywatelskim przeczytasz w nowym numerze Res Publiki. Do nabycia wyłącznie w naszej księgarni. Badania Eurostatu przeprowadzone cztery lata temu pokazują, że w Polsce sformalizowane działania wolontariackie podejmuje ok. 15% osób w wieku 16-34 lat, zaś nieformalnie w wolontariat angażuje się 53% spośród tej grupy wiekowej. Z kolei aktywnie w życiu obywatelskim bierze udział ok. 7%. Niepewność młodych Przy podejmowaniu współpracy międzypokoleniowej przez organizacje pozarządowe trudnością może być brak ścieżki zaangażowania w akcję, projekt czy organizację, a więc często rozwoju młodego człowieka. Niepewność, a nawet obawy związane z przyszłością są ich stałym doświadczeniem. Potrzebne jest by dobrze widzieli, w czym pomaga i jakie możliwości daje im włączenie się w społeczeństwo obywatelskie. To również może ułatwiać im w znalezieniu sensu w podejmowaniu obywatelskiej aktywności. Jednak niepewność dotyczy także wielu organizacji pozarządowych. Same muszą mierzyć się z obawami o swoją przyszłości co utrudnia utrzymanie współpracy z młodymi. Bez wzmocnienia NGO-sów, także w wymiarze finansowym, wciąż może pozostawać kłopot w zwiększaniu zaangażowania młodzieży w społeczeństwo obywatelskie. Poszukiwanie Graala Szansą dla zaangażowania młodych może być znalezieniu tematu, na rzecz którego chcieliby działać. W tym kontekście pojawiały się sugestie, że może to być podstawowy dochód gwarantowany, kwestie związane z równością płci, ochroną środowiska, działaniami antyfaszystowskimi czy walką z kryzysem bezdomności. Jednocześnie uczestnicy spotkania zgodzili się, że ważne jest pozostawienie swobody, w której młode osoby będą mogły tworzyć i realizować własne pomysły i przedsięwzięcia. Wymaga to odejścia od narzucania ram, w których młodzi się nie odnajdują, które są dla nich krępujące czy wręcz irytujące, obciążone brakiem autentyczności, a tym samym po prostu niefajne. Błędem jest chęć obsługiwania czy sterowania młodymi osobami, czyli podejście paternalistyczne, w którym starsze pokolenia mówią im, co powinni robić i w jaki sposób. Nieprzystawalne kody kulturowe i nieodpowiednia estetyka zniechęcają do przedsięwzięć. Działania akcyjne Wśród młodych obywateli widać akcyjny charakter ich angażowania się w interesujące ich sprawy. Podczas dyskusji uwidoczniła się różnica w podejściu do tego zagadnienia. Dla niektórych taka forma aktywności nie stanowi problemu. Inni podkreślali, że nie prowadzi to do instytucjonalizowania działań, które dają szansę na większe efekty i zakotwiczenie w krajobrazie społecznym. Trzeba jednak pamiętać o akcjach, które są powtarzalne, a osoby, które biorą w nich udział, robią to wielokrotnie. a biorące w nich osoby za każdym razem biorą w nich udział. Jednak taka może właśnie na tym polega funkcjonowanie dziś w społeczeństwie obywatelskim. Jednym z obszarów, w którym prowadzone są działania akcyjne jest Internet. Dobrze jeśli aktywizują one w następstwie osoby do działań w społecznościach lokalnych, w ten sposób można z jego pomocą wzmacniać społeczeństwo obywatelskie. Czas – dobro rzadkie Powyższe uwagi mogą wiązać się z kolejnym czynnikiem, który pojawił się w dyskusji, czyli brakiem czasu. Niepodejmowanie aktywności społecznej lub akcyjna forma nie musi wiązać się z brakiem kapitału kulturowego. Przykładowo, wielu studentów, którzy przyjeżdżają na studia musi podejmować pracę zarobkową, by móc się utrzymać i uczyć, i nie starcza im sił i doby by działać na rzecz innych osób lub wspólnoty. W badaniach Eurostatu z 2015 roku jako powód niepodejmowania formalnych działań wolontariackich brak czasu deklarowało 19,9% Polaków w wieku 16-34 lat, a aktywności nieformalnej 14,2%. W tym samym badaniu brak zainteresowania aktywności w ramach wolontariatu deklarowało odpowiednio 31,4% i 9,2%. Potrzeba wspólnoty Jednak w przypadku osób, które przyjechały do nowego miasta podejmowanie aktywności skierowanej na innych może pomagać w walce z samotnością i potrzebą odnalezienia się w nowym miejscu. Mogą to być działania na niewielką skalę, w tym kontekście pojawiły się stoliki sąsiedzkie czy inicjatywy podejmowane np. w ramach miejsc aktywności lokalnych (MAL). Rozmowa o wartościach – niechęć czy potrzeba? Uczestnicy mieli odmienne doświadczenia w kontaktach z młodymi, jeśli chodzi o ich chęć podejmowania rozmów o wartościach. Jedni spotkali się z niechęcią do poruszania trudnych spraw i mierzenia się z nimi, inni natrafili na osoby, którym właśnie takich dyskusji brakowało. Obowiązek czy dobrowolność? Różnica zdań pojawiła się przy okazji dyskusji o tym, czy młode osoby powinny podlegać obowiązkowemu włączaniu ich w działania społeczeństwa obywatelskiego. Takie rozwiązanie funkcjonuje w Holandii. Oczywiście może ono być skonstruowane bardzo różnie. Jego zaletą jest powszechność. Jeśli wiązałoby się z aktywnością w ramach szkoły, nie byłoby uzależnione od szczęścia uczniów trafienia na nauczyciela, który przeprowadzi czy zainspiruje działania, nawet tak proste jak sprzątanie śmieci czy pomoc w przeprowadzeniu zbiórki bądź kiermaszu charytatywnego. Z drugiej strony pojawiały się głosy, że taka obowiązkowa aktywność nie ma waloru dobrowolności będącego fundamentem społeczeństwa obywatelskiego. Te stanowiska ścierały się również w Holandii. Przykład tego kraju pokazuje, że pozytywne pierwsze doświadczenie w działaniach na rzecz społeczeństwa, nawet jeśli obowiązkowe, zachęca do podejmowania kolejnych. Kłopoty z finansowaniem Młodzi często myślą pragmatycznie. Zaangażowanie, czyli poświęcenie czasu, musi przynosić profity w postaci widocznych efektów podejmowanych aktywności, ale również w wymiarze finansowym. Nie wystarcza im działanie w imię szczytnego celu. Rozwiązanie niektórych spraw wymaga większego, bardziej systematycznego zaangażowania. To jest możliwe z kolei jedynie, jeśli znajdą się pieniądze na takie akcje. Tych jednak w społeczeństwie obywatelskim często brakuje. Spośród wielu możliwych rozwiązań, na spotkaniu zostało wspomniane jedno z nich, polegające na możliwości zaokrąglania cen przez konsumentów. Różnica między kwotą do zapłaty wynikająca z zakupów a zaokrągloną ceną w górę mogłaby trafiać na fundusz, z którego korzystałyby organizacje pozarządowe. Ten mechanizm umożliwiający przekazywanie niewielkich kwot przy okazji codziennych czynności zwiększałby szansę nie tylko na powiększenie budżetu do dyspozycji społeczeństwa obywatelskiego, ale przypominał również o wspieraniu go na co dzień. Podczas rozmowy o finansowaniu aktywności społecznej pojawiła się również uwaga, że w niektórych przypadkach, wpompowanie dużych kwot i przekształcenie dobrowolną działalność w regularną pracę, może niszczyć organiczną działalność organizacji. Jako przykład zostało przywołane harcerstwo, które w ramach rządowego programu w latach 2018-2019 otrzyma ponad 30 mln złotych. Nowy numer Res Publiki do nabycia wyłącznie w naszej księgarni. Narada Res Publica think tank poświęcona społecznemu zaangażowaniu młodych odbyła się 22 stycznia 2019 roku w siedzibie Fundacji Res Publica. Było to wydarzenie w ramach cyklu spotkań Res Publica think tank. Podczas nich raz w miesiącu w gronie ekspertów, przedstawicieli instytucji publicznych i organizacji pozarządowych, a także dziennikarzy będziemy rozmawiać o aktualnych i ważnych dla Polski kwestiach.